36 - رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ كَثِيراً مِنَ النَّاسِ فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي وَ مَنْ عَصانِي فَإِنَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ . پروردگارا ، اين بتان بسيارى از مردمان را گمراه كردند ، پس هركس پيرو من است ( در توحيد تو ) او از من است و هركس بر من عاصى شود ، تو خداوند آمرزنده و بخشنده و عيب‌پوشى . 37 - رَبَّنا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنا لِيُقِيمُوا الصَّلاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ وَ ارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَراتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ . خداوندا ، من از فرزندان خودم در اين هامون بىبر ، بنشاندم به نزديك خانهء تو ، خانهء آزرم داشته شده و بزرگ داشته ، خداوند دلهاى گروهى از مردمان را چنان كن كه به اين خانه بشتابند و آنان را از ميوه‌ها روزىرسان تا مگر سپاس تو گزارند . 38 - رَبَّنا إِنَّكَ تَعْلَمُ ما نُخْفِي وَ ما نُعْلِنُ وَ ما يَخْفى عَلَى اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي السَّماءِ . خداوندا ، تو مىدانى آنچه ما در دل داريم ( از سوز بر فرزندان ) و آنچه آشكار داريم ( از فرمان‌بردارى ) و بر خداى هيچ چيزى پنهان و پوشيده نمىماند نه در زمين و نه در آسمان ! 39 - الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي وَهَبَ لِي عَلَى الْكِبَرِ إِسْماعِيلَ . ( از هاجر كنيز مصرى ) و اسحاق ( از ساره ) إِنَّ رَبِّي لَسَمِيعُ الدُّعاءِ . سپاس مر خداى را كه در پيرى اسماعيل و اسحاق را به من داد ، كه پروردگار من ( به راستى ) شنوندهء دعا است . 40 - رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلاةِ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي رَبَّنا وَ تَقَبَّلْ دُعاءِ . پروردگارا ، مرا نماز بر پا كن قرار ده و از فرزندان من نيز ، پروردگارا ، دعاى مرا بپذير ( و نيوش و پاسخ‌گو ) . 41 - رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَّ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسابُ . پروردگارا ، مرا و پدر و مادرم را بيامرز و همهء مؤمنان را ، روزى كه حساب خلق بر پا مىشود . 42 - وَ لا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ إِنَّما يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصارُ . مپندار ( اى فرستادهء من ) كه خداى از ستمكاران ناآگاه باشد ، همانا آنان را بازمىدارد براى روزى كه چشمها ( از دهشت ) بر هوا داشته ( و فرومانده ) . 43 - مُهْطِعِينَ مُقْنِعِي رُؤُسِهِمْ لا يَرْتَدُّ إِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ وَ أَفْئِدَتُهُمْ هَواءٌ . در حال شتاب سرها بالا داشته نتوانند از جائى كه مىنگرند چشم برگردانند و دلهاشان همه هوا و هوس ( و از خرد و شكيبائى تهى است ) . 44 - وَ أَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذابُ فَيَقُولُ الَّذِينَ ظَلَمُوا رَبَّنا أَخِّرْنا إِلى أَجَلٍ قَرِيبٍ نُجِبْ دَعْوَتَكَ وَ نَتَّبِعِ الرُّسُلَ أَ وَ لَمْ تَكُونُوا أَقْسَمْتُمْ مِنْ قَبْلُ ما لَكُمْ مِنْ زَوالٍ . ( اى محمّد ) مردم را به روز عذاب بترسان ( روزى كه مرگ به ايشان رسد ) پس ناگرويدگان گويند پروردگارا ، پس دار ما را درنگى و مهلتى و هنگامى نزديك ، تا دعوت تو را اجابت كنيم و فرستادگانت را پيروى نمائيم ، ( ايشان را بگو ) آيا نه از پيش سوگند مىخورديد ! براى شما برگشتن از مرگ به زندگى راه نيست . 45 - وَ سَكَنْتُمْ فِي مَساكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ وَ تَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنا بِهِمْ وَ ضَرَبْنا لَكُمُ الْأَمْثالَ . و در نشستن‌گاه ستمكاران نشستيد و بر شما نمايان شد كه چگونه با ايشان رفتار كرديم ، و شما را ، به آنان مثل زديم ( و در ايشان عبرتها نموديم ) . 46 - وَ قَدْ مَكَرُوا مَكْرَهُمْ وَ عِنْدَ اللَّهِ مَكْرُهُمْ وَ إِنْ كانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُولَ مِنْهُ الْجِبالُ همه كوششها در مكر خود كردند و جزاى مكر آنها نزد خدا است ، هرچند كه مكر آنان كوه‌ها را از جاى بركند ! به اسلام اثرى ندارد !